De witte wildernis

Alleen met een husky op avontuur dwars door arctisch Canada

39

Waarschuwingen van thuisblijvers slaat ze in de wind: reisjournalist Jolanda Linschooten gaat in het diepgevroren noorden van Canada op weg naar de indianen van Old Crow – op ski’s, samen met een leenhusky. De witte wereld blijkt minder romantisch dan gedroomd. Toch keert ze niet met lege handen terug.

Leeg en groots is dit land, helemaal in de winter, wanneer de machtige Mackenzie krakend tot stilstand komt. Deze verstilde poolhoek waar Canada tegen Alaska aanschurkt werd een eeuw geleden huiveringwekkend beschreven in Jack Londons klassieke avonturenroman Roep van de wildernis en staat sindsdien op mijn netvlies. De rivier Mackenzie stroomt uit in de noordelijke IJszee en daar aan die monding ligt Inuvik. Met 3.500 inwoners de enige ‘stad’ in een woestenij waar niet auto’s, maar kleine vliegtuigjes het transportmiddel zijn.

Die stad keer ik nu de rug toe, wat bij 35 graden onder nul krankzinnig lijkt. Mijn ski’s knarsen over de piepschuimsneeuw en ik denk aan alle kachels achter me, op de hoge oever van de Mackenzie. Ik probeer dat niet te doen; hoe minder ik aan warmte denk, prent ik mezelf in, hoe makkelijker dit wordt. Maar dat valt niet mee met een lijf dat onwennig voelt als dat van een ander. Ik ben ingepakt in wollen onderlagen en winddichte bovenkleding, voorzien van lompe schoenen met daarin dubbeldikke poolsokken, donswanten en tot overmaat van ramp ook nog een neopreen gezichtsmasker. Bewegen is al lastig, laat staan een slee trekken en een hond mennen.

 

Nieuwsbrief: € 0,-
De mooiste reisverhalen van de beste reisjournalisten in je mailbox? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief.